
Weer twee belangrijke lessen.
De openingstijden van de bezienswaardigheden passen heel moeilijk in ons schema. De meeste zijn open van 10.00h - 12.00 h en van 15.00 h - 18.00 h. Dat maakt het heel moeilijk om met de grote afstanden meer dan twee targets per dag af te werken. Toch zeker met onze uitgebreide ontbijtsessies 's morgens.
Een andere: als de de lens van je camera verwisselt steek die dan in de rugzak die je meeneemt en niet in de fototas die je in de kamer laat staan. Je vermijdt er op z'n minst hoongelach van de rest van het gezin mee.
Je staat dan voor dat kasteel, dat net dan in middagpauze is. Je stelt voor om rond het kasteel te wandelen en als je dan een prachtig zicht krijgt op het fort, midden de wijnranken, en je haalt je rugzak van je schouders om je camera te nemen ...
Juist, je wordt ouder papa ...
Maar goed, Sienna is de moeite, we gaan er zeker nog eens terug is het niet om foto's te nemen dan toch om te luisteren welke taal al de groepen bezoekers met gids spreken. Mams is er een meester in, totaal onopvallend steekt ze het plein over (haar leven riskerend tussen de voorbijsnorrende skooters) om geinterresseerd bij een groep aan te sluiten om zo de Duomo binnen te geraken.

1 opmerking:
Mooi verhaal , danwel erg lang geleden maar zo is het nog steeds in Italie!
Een reactie posten